2027 வரவு செலவுத் திட்டத்தில் ஆசிரியர்கள் புறக்கணிப்பு; மாற்றத்திற்குத் துணை நின்ற ஆசிரியர் சமூகம் ஏமாற்றப்பட்டதா?

இலங்கையின் 2027 ஆம் ஆண்டுக்கான வரவு செலவுத் திட்டத்தை ஜனாதிபதியும் நிதி அமைச்சருமான அநுர குமார திசாநாயக்க 2026 நவம்பர் 12 ஆம் திகதி நாடாளுமன்றத்தில் சமர்ப்பித்துள்ளார்.

நாட்டின் பொருளாதாரத்தை மீளக் கட்டியெழுப்புதல், கல்வித் துறையை நவீன மயப்படுத்துதல், டிஜிட்டல் மயமாக்கல் மற்றும் அரச சேவையை வலுப்படுத்துதல் எனப் பல்வேறு திட்டங்கள் இந்த வரவு செலவுத் திட்டத்தில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன.

இருப்பினும், அரசாங்கத்தின் அரசியல் மாற்றத்திற்கு ஆதரவளித்த ஆசிரியர் சமூகத்தின் நீண்டகாலக் கோரிக்கைகளுக்கு இந்த வரவு செலவுத் திட்டம் போதிய முக்கியத்துவம் வழங்கியுள்ளதா என்ற கேள்வி தற்போது எழுந்துள்ளது.

குறிப்பாக, ஆசிரியர்களின் சம்பள முரண்பாடுகள், சுபோதினி குழுவின் பரிந்துரைகளை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்துதல், அதி கஷ்ட மற்றும் கஷ்டப் பிரதேசங்களில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களுக்கான விசேட கொடுப்பனவுகள், ஆசிரியர்களின் வாழ்க்கைச் செலவுச் சுமை போன்ற முக்கிய பிரச்சினைகளுக்கு நேரடியான புதிய தீர்வுகள் அறிவிக்கப்படாதிருப்பது ஆசிரியர் சமூகத்தின் மத்தியில் ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாக உள்ளது.

சுபோதினி குழுவின் பரிந்துரையின் நிலை?

இலங்கையின் ஆசிரியர் மற்றும் அதிபர் சேவைகளில் நீண்டகாலமாக நிலவி வரும் சம்பள முரண்பாடுகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்காக முன்னைய அரசாங்கத்தின் காலத்தில் சுபோதினி குழு பரிந்துரைகளை முன்வைத்திருந்தது.

அந்தப் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் சம்பள முரண்பாடுகளைத் தீர்ப்பதற்கான நடவடிக்கைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்ட போதிலும், ஆசிரியர் தரப்பின் பார்வையில் அவை முழுமையாக நிறைவேற்றப்படவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு தொடர்கின்றது.

குறிப்பாக, பரிந்துரைக்கப்பட்ட தீர்வில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மாத்திரமே நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டு, எஞ்சிய மூன்றில் இரண்டு பங்கு இன்னமும் உரிய முறையில் நிறைவேற்றப்படவில்லை என நாடாளுமன்ற விவாதங்களிலும் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன.

அரச சம்பள அதிகரிப்பு ஆசிரியர்களுக்கான புதிய சலுகையா?

2027 வரவு செலவுத் திட்டத்தில் அரச ஊழியர்களுக்கான சம்பளத் திருத்தத்தின் இறுதிக் கட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதற்காக 110 பில்லியன் ரூபா ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இது 2025 ஆம் ஆண்டு வரவு செலவுத் திட்டத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட மூன்று கட்ட சம்பளத் திருத்தத்தின் மூன்றாவது கட்டமாகும்.

அதாவது, இது 2027 ஆம் ஆண்டில் ஆசிரியர்களுக்கு மாத்திரம் புதிதாக அறிவிக்கப்பட்ட விசேட சம்பள உயர்வு அல்ல; அரச சேவையின் சம்பளத் திருத்தத் திட்டத்தின் தொடர்ச்சியாகும். எனவே, இந்த ஒதுக்கீட்டை ஆசிரியர்களின் சம்பள முரண்பாடுகளுக்கான புதிய தீர்வாகக் கருத முடியாது. மேலும், ஒவ்வொரு ஆசிரியருக்கும் கிடைக்கப்போகும் உண்மையான சம்பள அதிகரிப்பு அவர்களின் சம்பள நிலை மற்றும் ஏற்கனவே நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட திருத்தங்களைப் பொறுத்து மாறுபடும்.

நிதியமைச்சின் 2027 மதிப்பீடுகளின்படி, கல்வி, உயர்கல்வி மற்றும் தொழிற்கல்வி அமைச்சின் மீண்டெழும் செலவினம் 2026 ஆம் ஆண்டின் திருத்தப்பட்ட மதிப்பீட்டில் 233,853 மில்லியன் ரூபாவாக இருந்த நிலையில், 2027 ஆம் ஆண்டில் 250,000 மில்லியன் ரூபாவாக அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது சுமார் 6.9 சதவீத அதிகரிப்பாகும்.

அதேவேளை, ஆசிரியர்களுக்கான வேதனாதிச் செலவினம் 2026 இல் 85,786 மில்லியன் ரூபாவாக இருந்த நிலையில், 2027 இல் 90,248 மில்லியன் ரூபாவாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன்படி சுமார் 4,462 மில்லியன் ரூபா அல்லது 5.2 சதவீத அதிகரிப்பு பதிவாகியுள்ளது.

இந்தப் புள்ளிவிபரங்கள் ஆசிரியர்களுக்கான சம்பளச் செலவினம் அதிகரித்திருப்பதைக் காட்டுகின்றன. ஆனால், இந்த அதிகரிப்பு முழுமையான சம்பள முரண்பாடுகளுக்கான தீர்வையோ, ஆசிரியர்களின் வாழ்க்கைச் செலவுக்கு ஏற்ற புதிய சம்பள மறுசீரமைப்பையோ உறுதிப்படுத்தவில்லை.

ஆகவே, மொத்த ஒதுக்கீட்டின் அதிகரிப்பையும் தனிப்பட்ட ஆசிரியர்களுக்குக் கிடைக்கும் புதிய நன்மையையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்க வேண்டியது அவசியமாகும்.

அதி கஷ்ட, கஷ்டப் பிரதேச ஆசிரியர்களின் உழைப்புக்கு உரிய மதிப்பில்லையா?

இந்த வரவு செலவுத் திட்டம் தொடர்பில் அதிக கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டிய மற்றுமொரு விடயம், அதி கஷ்ட மற்றும் கஷ்டப் பிரதேசங்களில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களின் நிலைமையாகும்.

போக்குவரத்து வசதியின்மை, நீண்ட தூரப் பயணம், போதிய குடியிருப்பு வசதியின்மை, மருத்துவ மற்றும் அத்தியாவசிய சேவைகளைப் பெற்றுக் கொள்வதில் காணப்படும் சிரமங்கள் எனப் பல்வேறு சவால்களுக்கு மத்தியில் இவ்வாசிரியர்கள் பணியாற்றுகின்றனர். குறிப்பாக, கிராமப்புற மற்றும் பின்தங்கிய பிரதேசங்களில் கல்வியைத் தொடர்ந்து முன்னெடுப்பதில் இவர்களின் பங்களிப்பு அளப்பரியது.

இவ்வாறான சூழலில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களுக்கு வழங்கப்படும் விசேட கொடுப்பனவுகள் அவர்களின் மேலதிக வாழ்க்கைச் செலவுகளையும் சேவைச் சிரமங்களையும் கருத்தில் கொண்டு தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.

2026 ஆம் ஆண்டு வரவு செலவுத் திட்டத்தின் ஒதுக்கீட்டின் கீழ், அதி கஷ்டப் பாடசாலைகளில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்கள் மற்றும் அதிபர்களுக்கு மாதாந்தம் 4,000 ரூபாவும், கஷ்டப் பாடசாலைகளில் பணியாற்றுவோருக்கு 3,000 ரூபாவும் வழங்குவதற்கான அதிகரிப்பு அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்தக் கொடுப்பனவு 2026 ஏப்ரல் 1 முதல் அமுல்படுத்தப்படுவதாக அறிவிக்கப்பட்டது.

ஆனால், 2027 வரவு செலவுத் திட்டத்தில் இந்தக் கொடுப்பனவுகளை மேலும் அதிகரிப்பதற்கோ, தற்போதைய பொருளாதார நிலைமைக்கு ஏற்ற வகையில் மறுசீரமைப்பதற்கோ தனியான புதிய அறிவிப்பு இடம்பெறவில்லை. குறிப்பாக, வாழ்க்கைச் செலவு அதிகரித்துள்ள நிலையில் 3,000 அல்லது 4,000 ரூபா மாதாந்தக் கொடுப்பனவு இவ்வாசிரியர்களின் போக்குவரத்து மற்றும் ஏனைய மேலதிக செலவுகளுக்கு எந்தளவுக்கு உதவியாக இருக்கும் என்ற கேள்வி எழுகின்றது.

கஷ்டப் பிரதேசங்களில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களின் சேவையை வெறுமனே அரச கடமையாகப் பார்க்காமல், அவர்களின் வாழ்க்கைச் சூழலையும் பணிச் சுமையையும் கருத்தில் கொண்டு உரிய நிதி நிவாரணம் வழங்கப்பட வேண்டும்.

பயிலுநர் ஆசிரியர்களுக்கும் அறநெறிப் பாடசாலை ஆசிரியர்களுக்கும் கொடுப்பனவு அதிகரிப்பு

2027 வரவு செலவுத் திட்டத்தில் கல்வித் துறைக்கென சில நன்மைகள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை மறுக்க முடியாது. கல்வியியற் கல்லூரிகளில் ஆசிரியர் பயிற்சி பெறும் பயிலுநர் ஆசிரியர்களுக்கான மாதாந்தக் கொடுப்பனவு 10,500 ரூபாவிலிருந்து 20,000 ரூபாவாக 2027 ஏப்ரல் 1 முதல் அதிகரிக்க முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. இது 9,500 ரூபா அல்லது சுமார் 90.5 சதவீத அதிகரிப்பாகும்.

அதேபோன்று, தன்னார்வ அடிப்படையில் சேவையாற்றும் அறநெறிப் பாடசாலை ஆசிரியர்களுக்கான வருடாந்தக் கொடுப்பனவு 7,500 ரூபாவிலிருந்து 12,500 ரூபாவாக அதிகரிக்கப்படவுள்ளது. இது 5,000 ரூபா அதிகரிப்பாகும்.

மேலும், பிரிவெனாக்களில் கல்வி பயிலும் பிக்கு மாணவர்களுக்கான நாளாந்தக் கொடுப்பனவு 15 ரூபாவிலிருந்து 50 ரூபாவாகவும், பிக்கு அல்லாத மாணவர்களுக்கான நாளாந்தக் கொடுப்பனவு 5 ரூபாவிலிருந்து 25 ரூபாவாகவும் அதிகரிக்கப்படவுள்ளது.

இவை வரவேற்கத்தக்க அறிவிப்புகளாக இருந்தாலும், அரச பாடசாலைகளில் ஏற்கனவே நிரந்தரமாகவும் ஒப்பந்த அடிப்படையிலும் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களின் சம்பளப் பிரச்சினைகளுக்கும் அதி கஷ்ட, கஷ்டப் பிரதேச ஆசிரியர்களின் கோரிக்கைகளுக்கும் நேரடியான தீர்வுகளாக அமையவில்லை. பயிற்சியில் உள்ள ஆசிரியர்களுக்கான கொடுப்பனவு அதிகரிப்பையும், பல வருடங்களாக சேவையாற்றும் ஆசிரியர்களுக்கான சம்பள மறுசீரமைப்பையும் ஒன்றாகக் கருத முடியாது.

கல்விக்கான 35 பில்லியன் ரூபா ஒதுக்கீடு யாருக்கு நன்மை?

கல்வித் துறையின் டிஜிட்டல் மயமாக்கல், ஆசிரியர் திறன் விருத்தி, ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரிகள், தேசிய கல்வியியற் கல்லூரிகள், பாடசாலைக் கட்டடங்கள், ஆய்வுகூடங்கள் மற்றும் ஆசிரியர் விடுதிகளை அபிவிருத்தி செய்வதற்காக 2027 ஆம் ஆண்டில் 35,000 மில்லியன் ரூபா ஒதுக்கீடு செய்ய முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. அத்துடன், எஞ்சிய 750 இடைநிலைப் பாடசாலைகளுக்கு இணைய இணைப்புகளை வழங்குவதற்கும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

இந்த முதலீடுகள் கல்வித் துறையின் எதிர்கால வளர்ச்சிக்கு அவசியமானவை. இருப்பினும், கட்டடங்கள், கணினிகள், ஸ்மார்ட் வகுப்பறைகள் மற்றும் இணைய வசதிகளை ஏற்படுத்துவது மட்டுமே கல்வியின் தரத்தை உயர்த்திவிடாது.

அந்தக் கல்வியை மாணவர்களுக்குக் கொண்டு சேர்க்கும் ஆசிரியர்களின் மனநிறைவு, பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு, தொழில்சார் கௌரவம் மற்றும் பணிச் சூழல் ஆகியவையும் சம அளவில் முக்கியத்துவம் பெற வேண்டும். ஆசிரியர்களின் அடிப்படைப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்காமல் கல்வித் துறையில் தொழில்நுட்ப முதலீடுகளை மாத்திரம் அதிகரிப்பது முழுமையான கல்வி அபிவிருத்தியாக அமையாது.

அரசாங்கத்திடம் ஆசிரியர் சமூகம் எதிர்பார்ப்பது என்ன?

அநுர குமார திசாநாயக்க தலைமையிலான அரசாங்கத்தை ஆட்சிக்குக் கொண்டு வருவதில் ஆசிரியர் சமூகத்தின் அரசியல் பங்களிப்பும் ஆதரவும் முக்கியமானதாக இருந்தது என்பது அரசியல் ரீதியாக விவாதிக்கப்பட்டு வந்த விடயமாகும்.

மாற்றத்தையும் ஊழலற்ற நிர்வாகத்தையும் சமத்துவத்தையும் எதிர்பார்த்து அரசியல் மாற்றத்திற்கு ஆதரவளித்த ஆசிரியர்கள், தங்களின் தொழில்சார் உரிமைகளும் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளும் தீர்க்கப்படும் என்ற எதிர்பார்ப்பையும் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், ஆட்சி மாற்றத்திற்குப் பின்னரும் சம்பள முரண்பாடுகள், விசேட கொடுப்பனவுகள், சேவைச் சிரமங்கள் போன்ற பிரச்சினைகள் தொடர்ந்து பேசப்படுவது ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றது.

ஆசிரியர் சமூகம் அரசாங்கத்திடம் எதிர்பார்ப்பது ஆடம்பரமான சலுகைகளையோ தேவையற்ற நிதி ஒதுக்கீடுகளையோ அல்ல. தமது கல்வித் தகைமை, சேவைக் காலம், பொறுப்பு, பணிச்சுமை மற்றும் பொருளாதாரச் சூழலுக்கு ஏற்ற நியாயமான சம்பளத்தையும், கஷ்டப் பிரதேசங்களில் பணியாற்றுவதற்கான உரிய ஊக்குவிப்பையும், நீண்டகாலமாக நிலுவையில் உள்ள சம்பள முரண்பாடுகளுக்கான நிரந்தரத் தீர்வையுமே எதிர்பார்க்கின்றனர்.

எனவே, 2027 வரவு செலவுத் திட்ட விவாதங்கள் நடைபெறும் இக்காலப் பகுதியில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், கல்வி அமைச்சு மற்றும் அரசாங்கம் ஆசிரியர் சமூகத்தின் இந்தக் கோரிக்கைகளைத் தீவிரமாகப் பரிசீலிக்க வேண்டும்.

சுபோதினி குழுவின் பரிந்துரைகள் தொடர்பில் தெளிவான விளக்கத்தையும், எஞ்சியுள்ள சம்பள முரண்பாடுகளைத் தீர்ப்பதற்கான கால அட்டவணையையும் வெளியிட வேண்டும். அதேபோன்று, அதி கஷ்ட மற்றும் கஷ்டப் பிரதேச ஆசிரியர்களுக்கான கொடுப்பனவுகளை வாழ்க்கைச் செலவுக்கு ஏற்ற வகையில் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.

ஆசிரியர்களின் உழைப்பை மதிக்காத கல்வி அபிவிருத்தி முழுமையானதாக இருக்க முடியாது. ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தை உருவாக்கும் பொறுப்பைச் சுமக்கும் ஆசிரியர்களின் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்துவது அரசாங்கத்தின் முக்கிய பொறுப்பாகும்.

அரசியல் மாற்றத்திற்கு ஆதரவளித்த ஆசிரியர்கள் இன்று தங்களின் அடிப்படை உரிமைகளுக்காக மீண்டும் குரல் கொடுக்க வேண்டிய நிலை உருவாகக் கூடாது.

2027 வரவு செலவுத் திட்டம் கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடுகளை அதிகரித்திருந்தாலும், சேவையில் உள்ள ஆசிரியர்களின் முக்கியமான கோரிக்கைகளுக்கு நேரடியான புதிய தீர்வுகளை வழங்கியுள்ளதா என்பது இன்னும் விவாதத்திற்குரியதாகவே உள்ளது.

ஆசிரியர்களை வெறுமனே கல்விச் சீர்திருத்தங்களை நடைமுறைப்படுத்தும் கருவிகளாகப் பார்க்காமல், நாட்டின் எதிர்காலத்தை உருவாக்கும் முதன்மையான மனித வளமாக அரசாங்கம் மதிக்க வேண்டும்.

இல்லையெனில், ஆசிரியர்களின் ஆதரவுடன் உருவான அரசாங்கம் ஆசிரியர்களின் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்றத் தவறிய அரசாங்கமாக வரலாற்றில் விமர்சிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது.

திரு.T.பிரசாந்த்
ஆசிரியர்